Episodes

  • Twój Bliski opuszcza szpital? Jest tak wiele spraw, o które należy zadbać. Dziś pomagam się w tej kwestii zorganizować - zapraszam do odcinka. Materiały znajdziesz na mojej stronie: https://lekarzrodzinny.blog/007

    ---

    Ze strony www bloga warto pobrać gotowy PDF o wypisie ze szpitala. Krok po kroku prowadzę tam przez całą ścieżkę, a na dodatek można sobie tam pozaznaczać i zanotować ważne sprawy - sprawdź na https://lekarzrodzinny.blog/007

    Zanim Twój Bliski opuści oddział szpitalny, sprawdź czy wszystko jest gotowe. Jeszcze podczas rozmów z lekarzami i pozostałym personelem medycznym dopytaj o istotne szczegóły związane z wypisem i pierwszymi dniami w domu.

    Porozmawiaj z lekarzem prowadzącym odpowiedzialnym za Twojego Bliskiego. Najważniejsze informacje, jakie należy uzyskać to:
    - Jaki jest aktualny stan Chorego?
    - Jakie są rokowania? Czego się spodziewać w ciągu najbliższych tygodni/miesięcy?
    - Jakie leki należy podawać Choremu, kiedy?
    - Czy leki te są łatwo dostępne (czy np. nie trzeba będzie jechać do odległej apteki)?
    - Czy potrzeba dodatkowego zaopatrzenia: stomia (worki), cewnik pęcherza (cewniki) lub inne (wózek, chodzik, materac przeciwodleżynowy)? Druki zapotrzebowania na te sprzęty wystawia lekarz.

    Porozmawiaj także z personelem pielęgniarskim, fizjoterapeutami i psychologiem. Także wiele mogą podpowiedzieć.

    Dokąd wraca Twój Bliski? Do domu swojego, a może Twojego? Do placówki zorganizowanej. Może warto zadbać o to miejsce:

    Wybierz dla Chorego pokój, w którym głównie będzie przebywał. Powinien on zapewniać spokój, być przestronny (co ułatwi codzienne zabiegi przy Chorym, takie jak karmienie i mycie). Jeśli pokój wybierasz w wielopiętrowym domu, spróbuj wybrać parter, blisko kuchni i łazienki. W ten sposób wędrówki do Chorego nie będą bardzo uciążliwe. Optymalnie, by pokój nie był bardzo nasłoneczniony (zbyt wysoka temperatura w lecie), ale jasny.

    Jak zorganizować dom/mieszkanie/pokój:

    Chory wymaga często wiele sprzętu medycznego. Pamiętaj jednak, by zapewnić domowy charakter miejsca, gdzie Twój Bliski przebywa. Zadbaj o akcenty osobiste (zdjęcia, pamiątki, książki i inne). Usuń zbędne meble. Będziesz potrzebować dużo miejsca na specjalistyczne łóżko, na manewrowanie wózkiem inwalidzkim, przenośną toaletą. Jeśli jest taka możliwość, wykorzystaj meble z kółkami (ułatwi to ich odsuwanie). Potrzebujesz szafki na akcesoria do toalety Chorego. Miejsca do rozkładania leków (zamykana szafka, szuflada). Osobnego miejsca na dokumenty medyczne (aby nie „fruwały” po pokoju i były łatwe do odnalezienia, nawet w stresie).
    Potrzebne będzie miejsce do położenia przyniesionych posiłków i napojów, optymalnie w zasięgu ręki Chorego. Możesz zainwestować z specjalny stolik na kółkach - nadaje się do przystawiania do łóżka medycznego. Łóżko - powinno być specjalne, medyczne, łamane przynajmniej w dwóch miejscach (osobno wezgłowie i nogi). Łóżko to komfort dla Chorego i dla Ciebie.
    Materac przeciwodleżynowy na łóżko jest niezbędnym elementem wyposażenia, jeśli Chory stale leży. Jeśli dostęp do toalety jest utrudniony, zapewnij Choremu dostęp do krzesła higienicznego.
    Zapewnij uchwyty do trzymania się w toalecie: obok ubikacji, pod prysznicem lub w wannie.
    Usuń dywaniki, chodniczki, wszystkie przedmioty z podłogi, na których łatwo jest się potknąć.

    Opieka nad chorym Bliskim do wyzwanie. Dla całej rodziny. Przemyślnie wspólnie wiele spraw:

    To do Ciebie będzie należało współdecydowanie o tym, jak, gdzie oraz kto sprawuje opiekę nad Twoim Bliskim. Pamiętaj, że Chory powinien być włączony w podejmowanie takiej decyzji. Wymuszanie przeprowadzki do innego domu, czy do opieki zorganizowanej to najgorszy scenariusz. Lepiej uczciwie i szczerze porozmawiać, wszystko wyjaśnić. Emocje są zrozumiałe i potrzebne, a po pewnym czasie temperatura ewentualnego sporu opadnie.

    Zastanów się kto i w jaki sposób będzie w stanie sprawować najbardziej kompleksową opiekę nad Chorym (sprawy codzienne, jak posiłki, toaleta; optymalne leczenie czyli dostęp do lekarza, opieki pielęgniarskiej; załatwianie spraw formalnych i wiele innych).

    Pamiętaj! Jeśli decydujecie (Ty i Chory, inni zaangażowane osoby), że najlepszym miejscem będzie opieka zorganizowana (Zakład Opiekuńczo-Leczniczy, Dom Pomocy Społecznej, dom seniora, hospicjum lub inny ośrodek specjalistyczny) - nie czekajcie. Po pierwsze: zwykle są kolejki. Po drugie: dasz w ten sposób szansę Bliskiej osobie na przygotowanie się do tej dużej zmiany.

    Jeśli w opiekę nad Chorym będzie zaangażowanych więcej Twoich Bliskich - ustalcie od początku plan działania. Kto i za co odpowiada. Kiedy. Przez jak czas. Kto i za co płaci. Jeśli Bliski będzie mieszkał z Tobą - czy i kiedy można będzie wchodzić do Twojego mieszkania/domu.

    Decyzja o opiece nad Chorym w domu zapadła? Zatem przed Tobą i Twoimi Bliskimi dużo pracy. Jeszcze w trakcie pobytu Chorego w szpitalu porozmawiaj z lekarzem prowadzącym. Wcześnie skontaktuj się z POZ (lekarz i pielęgniarka), a także z MOPS/GOPS. Przygotuj Rodzinę na czekające Ich wyzwania. Zaplanuj swoją pracę, pamiętaj o zwolnieniu lekarskim w ramach opieki nad dorosłym krewnym - do 14 dni w roku (jeśli nie pracujesz w weekendy weź zwolnienie z pominięciem tych dni: z 14 dni kalendarzowych zyskasz nawet kolejne 4 dni wolne od pracy).

    Opieka specjalistyczna:
    W ramach ubezpieczenia w NFZ Choremu przysługuje podstawowa opieka zdrowotna (POZ) świadczona przez lekarza rodzinnego podczas wizyt w gabinecie i wizyt domowych (przysługują Chorym, który nie mogą się poruszać ze względu na stan zdrowia). O wskazaniach do wizyty domowej decyduje lekarz. Chory może skorzystać także z opieki specjalistycznej, w tym także w warunkach domowych (jeśli są wskazania medyczne). Jeśli wizyta ma odbyć się w gabinecie specjalistycznym - pierwszorazowy transport zapewnia POZ (zgłoś konsultację odpowiednio wcześnie).

    Także rehabilitacja może odbywać się w domu. Wykaz placówek świadczących takie usługi znajduje się na stronie Oddziału NFZ. NFZ finansuje do 80 dni zabiegowych w roku kalendarzowym. W rehabilitacji domowej wykonywanych jest do 5 zabiegów dziennie. Pakiet zabiegów obejmuje: kinezyterapię, masaż, elektrolecznictwo, pole elektromagnetyczne, światłolecznictwo. Rehabilitacji domowej nie można łączyć z opieką hospicjum domowego.

    Opieka długoterminowa:
    Opieka pielęgniarska długoterminowa przysługuje Choremu przewlekle, który przebywa w domu i ze względu na problemy zdrowotne wymaga systematycznej opieki pielęgnacyjnej. Wskazania to np. występowanie ran przewlekłych i odleżyn. Kwalifikacja następuje na podstawie skali Barthel (od 0 do 100 punktów, kwalifikowani są Chorzy z punktacją poniżej 40). Bezpłatnie w ramach ubezpieczenia NFZ przysługują nie mniej niż 4 wizyty pielęgniarskie w tygodniu. Skierowanie wystawia lekarz (w szpitalu, w POZ, w poradni specjalistycznej), składa się je w miejscach świadczących takie usługi.

    Hospicjum:
    Hospicjum domowe zapewnia komfort i bezpieczeństwo profesjonalnej opieki medycznej w domu Chorego. 80% z nas chciałoby spędzić ostatnie tygodnie i dni życia we własnym łóżku - hospicjum domowe to odpowiedź na tę potrzebę. Twój Bliski będzie mógł korzystać z opieki lekarza, opieki pielęgniarskiej i fizjoterapeutycznej, psychologicznej. Zyska dostęp do wyposażenia medycznego (pompy do leków, koncentrator tlenu). Pamiętaj, że hospicjum jest wsparciem nie tylko dla Chorych na nowotwory, ale również z ciężkimi chorobami serca czy HIV. Hospicjum to nie wyrok! Można korzystać z jego pomocy także w czasie trwania leczenia przyczynowego (np. chemioterapii, radioterapii).

    Zapraszam do lektury całości bloga!

    Jeśli chcesz otrzymać informacje na temat nowych materiałów, na temat transkrypcji - zapisz się do mojego newslettera. Przesyłam tylko sprawdzone informacje o medycynie, przydatne w dbaniu o zdrowie Twoje i Twoich Bliskich.

    Jeśli ten temat był dla Ciebie ciekawy - podziel się podcastem.
    Zapraszam do pozostawiania komentarzy. Pytaj, jeśli chcesz wiedzieć! Postaram się pomóc!

  • W tym odcinku mówię o refundacji na wyroby medyczne - poniżej notatka. Transkrypcji szukaj na mojej stronie: https://lekarzrodzinny.blog/006

    Wyroby medyczne to przeróżne potrzebne w domu przedmioty, które pomagają w codziennym funkcjonowaniu Chorym, np. wózki inwalidzkie, różnego rodzaju protezy, ortezy ortopedyczne, aparaty słuchowe, soczewki okularowe, obuwie ortopedyczne, materace przeciwodleżynowe, laski i kule, a także pieluchomajtki, cewniki czy sprzęt stomijny. Na sporą część z nich przysługuje refundacja – część kosztów ich zakupu, do określonego limitu kwoty, pokrywa Narodowy Fundusz Zdrowia.

    Do każdego wyrobu medycznego refundowanego przez NFZ istnieje specjalny kod (litera i liczba porządkowa zgodnie z załącznikiem do Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie (Dz.U. z 2017 r. poz. 1061).

    Na każdy wyrób medyczny (każdy kod) wystawiane jest oddzielne zlecenie.

    Czasami ten sam wyrób medyczny widnieje w spisie pod różnymi kodami, np. pieluchomajtki. Znajdziesz je w spisie pod kodem P.100 i P.101. W czym tkwi różnica? Otóż pieluchomajtki na kod P.100 należą się (uogólniając) Pacjentowi z chorobą nowotworową (nowotwór okolicy krocza albo wtedy, gdy Pacjent nie trzyma moczu i stolca z powodu przebiegu choroby nowotworowej lub jej powikłań). Limit na finansowanie wynosi 77 zł, a udział % w odpłatności ze strony Chorego to 0%.

    Dla pozostałych wskazań (neurogenne lub nieneurogenne nietrzymanie moczu i stolca) obowiązuje kod P.101 oraz inny limit finansowania (90zł) i inna odpłatność (30%).

    Ten sam produkt (pieluchomajtki) ma różnych producentów i może mieć inną cenę i jakość. NFZ finansuje wyroby medyczne do wysokości limitu refundacji (kwota w złotówkach podana w tabeli). Jeśli cena wybranego wyrobu jest wyższa niż cena określona limitem, NFZ pokrywa koszt wyrobu do wysokości limitu refundacji, a różnicę pomiędzy ceną brutto i kwotą refundacji dopłaca pacjent.

    Zlecenie na wyrób medyczny wystawia lekarz, felczer, pielęgniarka lub położna. Dla każdego wyrobu medycznego (każdego kodu) jest dokładnie określone, kto może wystawić druk zlecenia.

    W zależności od rodzaju wyrobu medycznego zlecenie przysługuje jednorazowo na dłuższy czas (np. na wózek inwalidzki raz na 4 lata) lub może być ponawiane częściej (pieluchomajtki przysługują co miesiąc). Zlecenie na wyroby medyczne przysługujące comiesięcznie może być wypisane na okres nie dłuższy niż trzy kolejne miesiące, z wyłączeniem miesięcy, które upłynęły (tylko do przodu).

    Otrzymane zlecenie musi zostać potwierdzone do refundacji przez Oddział Wojewódzki NFZ, na terenie którego jest zarejestrowany Chory, w oparciu o adres zamieszkania.

    Od stycznia 2020 roku potwierdzanie wniosku będzie dokonywane automatycznie, od lekarza będzie więc można udać się bezpośrednio do apteki lub sklepu z zaopatrzeniem medycznym na zakupy.

    Ze strony www możesz pobrać aktualny wykaz refundowanych wyrobów medycznych - sprawdź na https://lekarzrodzinny.blog/006

    Zapraszam do lektury całości bloga!

    Jeśli chcesz otrzymać informacje na temat nowych materiałów, na temat transkrypcji - zapisz się do mojego newslettera. Przesyłam tylko sprawdzone informacje o medycynie, przydatne w dbaniu o zdrowie Twoje i Twoich Bliskich.

    Jeśli ten temat był dla Ciebie ciekawy - podziel się podcastem.
    Zapraszam do pozostawiania komentarzy. Pytaj, jeśli chcesz wiedzieć! Postaram się pomóc!

  • Missing episodes?

    Click here to refresh the feed.

  • Poniżej znajdziesz notatkę do piątego odcinka mojego podcastu o zdrowiu - dziś o hospicjum domowym. Transkrypcji szukaj na mojej stronie: https://lekarzrodzinny.blog/005

    Z mojego doświadczenia wynika, że najczęściej Chory trafia do opieki hospicyjnej w dość „gwałtownych” okolicznościach. Decyzja o odstąpieniu od nieskutecznej już terapii jest zawsze ogromnym stresem. Nie tylko dla Pacjentów. Dla Ich Rodzin. Także dla lekarzy.

    Niestety wciąż zbyt rzadko objęcie opieką hospicyjną jest zaplanowane z wyprzedzeniem. A zatem odpowiednio przygotowane. Często brakuje nawet informacji o tym, że taki sposób na zapewnienie opieki jest w ogóle możliwy.

    Skierowanie do hospicjum domowego wystawia:
    - lekarz Podstawowej Opieki Zdrowotnej (lekarz rodzinny lub inny lekarz w POZ);
    - lekarz pracujący na oddziale szpitalnym.

    Pacjent musi posiadać odpowiednie wskazania medyczne do objęcia opieką hospicyjną. Wynika to oczywiście z faktu, że tylko wybrane grupy Chorych odniosą korzyść z takiego sposobu leczenia.

    Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 12 czerwca 2018 roku (Aktualne!!! Weszło w życie z dniem 1 lipca 2018 roku) do uzyskania świadczeń w zakresie opieki paliatywnej i hospicyjnej (w tym hospicjum domowego) uprawnieni są Pacjenci z wybranymi chorobami - sprawdź na mojej stronie www listę tych chorób.

    Jak działa zespół hospicjum?
    Aby sensownie zakwalifikować Pacjenta do objęcia opieką hospicjum domowego trzeba sobie odpowiedzieć na pytanie: Czym taka opieka jest? Technicznie jest to:
    - wizyta lekarska nie rzadziej niż raz na 2 tygodnie;
    - wizyty pielęgniarskie (2 razy w tygodniu lub więcej zależnie od potrzeb);
    - opieka fizjoterapeuty;
    - opieka psychologa;
    - opieka pracownika socjalnego;
    - badania stosownie do potrzeb;
    - dostęp do urządzeń medycznych w warunkach domowych (koncentrator tlenu, pompy do podawania leków).

    Jeśli więc Rodzina jest w stanie zapewnić Choremu opiekę domową (karmienie, przebieranie, mycie, podawanie leków) lub Chory jest wystarczająco samodzielny dla radzenia sobie z tymi czynnościami – można myśleć o opiece hospicjum domowego.

    Od razu zwracam uwagę, że Pacjenci z demencją, znacznym otępieniem, niesamodzielni – jeśli nie mają w domu Opiekunów – nie uzyskają wystarczającej pomocy ze strony hospicjum domowego. Lepszym rozwiązaniem jest dla Nich hospicjum stacjonarne (opieka 24h/dobę), oddział paliatywny a czasami także Dom Pomocy Społecznej.

    Co tak naprawdę robią pracownicy hospicjum domowego:

    Zmniejszają albo niwelują dolegliwości bólowe Chorego.
    Z bólem możemy zrobić naprawdę wiele. W Polsce dostępne są wszystkie najnowocześniejsze leki przeciwbólowe we wszystkich niemal formach podania, w tym nie tylko jako tabletki, ale także plastry, w sprayu do nosa czy tabletkach rozpuszczających się w ustach.

    Leczą inne objawy.
    Nudności i wymioty, brak możliwości podawania leków czy posiłków. Duszność. Profilaktyka i leczenie odleżyn. Depresja. Wyniszczenie.

    Umożliwiają uzyskanie/odzyskanie pewnej samodzielności.
    Dzięki pracy fizjoterapeuty możliwe jest niwelowanie wielu objawów, np. przykurczy (poprzez ćwiczenia), obrzęków (masaż). Możliwe staje się częściowe lub pełne usprawnienie Chorego - np. umożliwienie mu wykonywania wybranych czynności codziennych jak siadanie, jedzenie, mycie się, poruszanie.

    Pomagają w emocjach.
    Umieranie osoby Bliskiej to ogrom emocji w całej Rodzinie. Opieki psychologa potrzebują w związku z tym wszyscy Bliscy Chorego. Często obserwuję, że do samego końca nie są pogodzeni, o wiele dłużej niż sam Umierający. To nasila trudności w rozmowie w domu: Chory chciałbym np. uporządkować swoje sprawy, spisać testament, a Bliscy nie chcą o tym słyszeć. Wciąż negują umieranie.

    Zapraszam do lektury na https://lekarzrodzinny.blog/005

    Jeśli chcesz otrzymać informacje na temat nowych materiałów, na temat transkrypcji - zapisz się do mojego newslettera. Przesyłam tylko sprawdzone informacje o medycynie, przydatne w dbaniu o zdrowie Twoje i Twoich Bliskich.

    Jeśli ten temat był dla Ciebie ciekawy - podziel się podcastem.
    Zapraszam do pozostawiania komentarzy. Pytaj, jeśli chcesz wiedzieć! Postaram się pomóc!

  • Poniżej znajdziesz notatkę do drugiego odcinka mojego podcastu o zdrowiu. Transkrypcji szukaj na mojej stronie: https://lekarzrodzinny.blog/004

    Po pierwsze apteczka! Nie ma dobrego wyjazdu wakacyjnego bez dobrze spakowanej apteczki. Apteczka gwarantuje zdrowie i bezpieczeństwo Tobie i Twoim Bliskim. Jeśli przewlekle chorujesz na jakieś choroby, pamiętaj, aby do apteczki dołączyć wszystkie stale stosowane leki.

    Na nic nie chorujesz? I tak warto przygotować apteczkę podróżną. Zdejmie Ci to z głowy wiele problemów w trakcie podróżowania. Pamiętaj, że podczas wakacji może zdarzyć się wiele nieprzewidzianych sytuacji: komuś może zrobić się niedobrze, może dopaść Cię gorączka, coś może wpaść Ci do oka albo możesz skręcić nogę w czasie wspinaczki. W takich sytuacjach apteczka jest niezastąpiona.

    Klikając tutaj znajdziesz skład proponowanej przeze mnie wakacyjnej apteczki:
    --> https://lekarzrodzinny.blog/apteczka/

    Na vlogu znajdziesz także unboxing mojej prywatnej apteczki wakacyjnej. Zapraszam.

    Podstawowym problemem w podróży jest choroba lokomocyjna. Pojawia się, ponieważ błędnik odpowiedzialny za poczucie położenia ciała wychwytuje, że jesteśmy w ruchu, ale oczy spoczywają np. na nieruchomej desce rozdzielczej czy na książce, co dezorientuje mózg. To wyjaśnienie medyczne od razu pozwala płynnie przejść do sposobów radzenia sobie z chorobą lokomocyjną - trzeba po prostu mózg oszukać raz jeszcze.

    Podstawowe zasady zapobiegania objawom choroby lokomocyjnej:
    - Unikaj ciężkostrawnych posiłków przed podróżą, pij rozsądne ilości raczej chłodnych płynów zarówno przed, jak i w trakcie podróży. Używaj wody niegazowanej.
    - Skupiaj wzrok na drodze i odległych przedmiotach, unikaj oglądania filmów i czytania, w tym z urządzeń elektronicznych.
    - Siadaj z przodu pojazdu, zawsze przodem do kierunku jazdy.
    - Żuj gumę do żucia.
    - Rozmawiaj ze współpasażerami, jeśli na chorobę lokomocyjną cierpi dziecko - wymyśl dla niego gry i zabawy zajmujące podróż.
    - Zastosuje leki: dimenhydrynat, a w cięższych postaciach dostępną na receptę prometazynę (skontaktuj się ze swoim lekarzem przed podróżą).
    - Rób przerwy w podróży.
    - Podróżuj przewietrzonym pojazdem, raczej w chłodniejszej temperaturze.

    Samolot najszybciej pozwala przedostać się z jednego miejsca na drugie, ale właśnie w tej szybkości zmiany klimatu czyhają na Ciebie liczne niebezpieczeństwa. Pamiętaj więc, aby zabrać ze sobą ubranie pozwalające wygodnie przebrać się. W zależności od temperatury i wilgotności na miejscu zmieniaj strój unikając przegrzania lub wychłodzenia. Jeśli więc lecisz z chłodnej jesiennej Polski w tropiki, ubierz się ciepło, ale spakuj do podróżnej torby coś do szybkiego przebrania się po wylądowaniu. Podobnie w drodze powrotnej - zadbaj o zabranie w podręcznej torbie stosownej odzieży.

    Latanie samolotem sprzyja infekcjom górnych dróg oddechowych. Po pierwsze: siedzisz w samolocie z kilkoma setkami innych pasażerów - ktoś wśród nich pewnie jest chory i może zarażać. Po drugie: klimatyzacja, wysuszone powietrze i zmiany temperatury źle oddziałują na barierę śluzówkową w Twoich drogach oddechowych, przez co są one bardziej podatne na infekcje.

    Podróżowanie samolotem z zapaleniem ucha środkowego albo chorobami trąbki słuchowej szczerze odradzam. Można pogorszyć infekcję, a na pewno nasilić odczuwany ból. Trąbka wyrównuje bowiem ciśnienie między uchem środkowym a światem zewnętrznym. Jeśli nie działa, a samolot wzbija się w górę, narasta różnica ciśnień i może dojść do uszkodzenia w obrębie np. błony bębenkowej. Jeśli nie masz wyjścia i musisz lecieć mimo choroby: pomóc może udrożnienie nosa (krople) i zastosowanie leków z pseudoefedryną (zmniejszają obrzęk śluzówek). Ewentualnie zastosować można przed lotem lek z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych, np. ibuprofen.

    Pij dużo ciepłych płynów w czasie lotu. Dbaj o nawodnienie bliskich, zwłaszcza dzieci.

    Długotrwała podróż samolotem, zwłaszcza trwająca ponad 4 godziny, zwiększa ryzyko zakrzepicy żył w nogach. Jeśli lot połączony jest z długotrwałym siedzeniem wcześniej, jest częścią długiej podróży (kilkanaście godzin) i łączy się ze spaniem na siedząco - ryzyko rośnie jeszcze bardziej.

    Zadbaj o:
    - wygodne i przewiewne ubranie i buty,
    - odpowiednie nawodnienie organizmu,
    - ćwiczenia kończyn dolnych, przechadzki po samolocie.
    Jeśli podróż jest długa, warto zastosować podkolanówki o zmiennym ucisku (10-20 mmHg na wysokości kostki). Pończochy uciskowe także się nadają. Skonsultuj to z lekarzem.

    Jeśli jesteś w szczególnej grupie ryzyka, zgłoś się do lekarza, aby zdecydować o podaniu heparyny drobnocząsteczkowej - leku zmniejszającego krzepliwość krwi. Osoby szczególnie narażone na rozwój zakrzepu w żyłach to:
    - chorzy po epizodzie zakrzepicy,
    - ciężarne, kobiety w połogu, kobiety stosujące hormonalną terapię zastępczą,
    - osoby po operacji lub urazie mniej niż 6 tygodni przed podróżą.

    Ubezpieczenie zdrowotne w podróży?​
    Jeśli tylko stale odprowadzasz składki ubezpieczenia zdrowotnego, do uzyskania pomocy lekarskiej czy pielęgniarskiej na terenie kraju podczas wakacji wystarczy Ci numer PESEL. Pamiętaj, że w miejscu, do którego się zgłosisz, poproszony zostaniesz o wylegitymowanie się dowodem osobistym (aby upewnić się, że to faktycznie Ty), miej go zawsze przy sobie.

    Jeśli nie odprowadzasz regularnie składek, pamiętaj, że za opiekę zdrowotną będzie trzeba zapłacić, chyba że będzie chodziło o stany zagrożenia życia lub poród.

    Zadbaj, by wszystkie stale stosowane leki zabrać ze sobą w podróż w wystarczającej na cały okres wakacji ilości. Zasadniczo nie otrzymasz recepty na stale stosowane leki poza swoim POZ (gabinet lekarza rodzinnego) oraz poradniami specjalistycznymi, gdzie się leczysz.

    Możesz także zabrać ze sobą recepty na kolejne miesiące wakacji, lekarz może bowiem wystawić Ci leki na następujące po sobie okresy aż do 12 miesięcy łącznego leczenia.

    Za granicą działa karta EKUZ (nie zawsze i nie wszędzie!):
    Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego daje Ci szansę skorzystania z darmowej opieki lekarskiej na terenie krajów Unii Europejskiej i EFTA na tych samych prawach co w Polsce. Oznacza to, że za leczenie wszystkich stanów nagłych w zakresie Twojego zdrowia zapłaci NFZ. Przewlekłe leczenie niestety nie wchodzi w zakres działania karty.

    Kartę można wyrobić tylko w oddziale Narodowego Funduszu Zdrowia, na terenie którego jesteśmy zgłoszeni do ubezpieczenia lub w jego delegaturze. Wniosek można złożyć osobiście, wtedy karta wydawana jest w zasadzie od ręki (jeśli tylko jesteś ubezpieczony). Możesz zawnioskować o kartę dla siebie, swoich bliskich, dzieci, ale także znajomych - potrzebne będzie tylko odpowiednie upoważnienie do działania w ich imieniu. Pamiętaj, że w okresie późnej wiosny kolejki w NFZ wydłużają się - wyprzedź więc sezon przedwakacyjnych kolejek.

    Wniosek można także złożyć pocztą oraz elektronicznie za pośrednictwem skrzynki pocztowej, wysyłając skany wniosków papierowych - wtedy karta przyjdzie pocztą na wskazany adres. Poza wnioskiem złóż jeszcze podanie o przesłanie karty na wskazany adres.

    Pamiętaj, że poczta nie zawsze pracuje szybko i uwzględnij czas na dostarczenie karty, aby była w Twoich rękach w dniu wyjazdu. NFZ zaleca, aby przed wakacjami składać wnioski na około miesiąc przed wyjazdem - rosnąca liczba wniosków zalewa bowiem Oddziały NFZ i wydłuża się czas przygotowania kart.

    Karta EKUZ wystawiana jest na różnie długi czas. Może posiadasz kartę z zeszłorocznych wakacji - jeśli tak, warto sprawdzić, bo może być jeszcze aktualna.
    - Emeryci otrzymują kartę ważną 5 lat.
    - Ubezpieczeni pracownicy, samozatrudnieni, studenci, rolnicy i ich rodziny otrzymują kartę na 18 miesięcy.
    - Bezrobotni otrzymują kartę na okres 2 miesięcy.
    - Dzieci otrzymują kartę na 5 lat, nie dłużej niż do 18 roku życia, potem na zasadach ogólnych.
    - W szczególnych innych sytuacjach na inne okresy - można to sprawdzić na stronach internetowych NFZ.

    Dużo informacji znajdziesz w poniższych linkach:
    1. O wymiotach na wakacjach:
    https://lekarzrodzinny.blog/wymioty-zatrucie-pokarmowe/

    2. Biegunka w podróży:
    https://lekarzrodzinny.blog/biegunka-w-podrozy/

    3. Zwichnięcia i skręcenia, drobne urazy:
    https://lekarzrodzinny.blog/zwichniecia-skrecenia-zlamania/

    4. Pogryzienie przez zwierzęta:
    https://lekarzrodzinny.blog/pogryzienie-przez-zwierzeta/

    5. Zachłyśniecie i tonięcie. Co robić?
    https://lekarzrodzinny.blog/zachlysniecie-toniecie/

    6. Sporo na blogu także o szczepieniach:
    https://lekarzrodzinny.blog/tezec-szczepienie/
    https://lekarzrodzinny.blog/wzwa-szczepienie/
    https://lekarzrodzinny.blog/kzm-szczepienie/
    --> A inne na blogu w kategorii: "Szczepienia".

    Zapraszam do lektury na https://lekarzrodzinny.blog/004
    O projekcie "Zdrowie na wakacjach" przeczytasz na dedykowanej mu stronie www:
    https://zdrowienawakacjach.pl

    Jeśli chcesz otrzymać informacje na temat nowych materiałów, na temat transkrypcji - zapisz się do mojego newslettera. Przesyłam tylko sprawdzone informacje o medycynie, przydatne w dbaniu o zdrowie Twoje i Twoich Bliskich.

    Jeśli ten temat był dla Ciebie ciekawy - podziel się podcastem.
    Zapraszam do pozostawiania komentarzy. Pytaj, jeśli chcesz wiedzieć! Postaram się pomóc!

  • Tyko w pierwszych dwóch tygodniach września na grypę zapada około 100'000 z nas. A to tylko 14 dni sezonu infekcyjnego, który trwa do kwietnia. W sezonie 2018/2019 15 tysięcy osób musiało być przyjętych do szpitala z powodu powikłań. Możesz temu zapobiec.

    Poniżej znajdziesz notatkę do drugiego odcinka mojego podcastu o zdrowiu. Transkrypcji szukaj na mojej stronie: https://lekarzrodzinny.blog/003

    A więc o grypie: jeżeli dojdzie do zakażenia wirusem grypy, to dzięki szczepieniu objawy choroby są mniej nasilone. Nawet jeśli jesteś zdrowy i rzadko chorujesz, ale w Twoim otoczeniu znajdują się małe dzieci lub osoby z obniżoną odpornością czy też po 65. roku życia, dobrze jest się uodpornić i dzięki szczepieniu uniknąć zarażenia ich. Zadbaj więc także o Ich bezpieczeństwo!

    UWAGA: Szczepienie nie zapobiega zachorowaniu na zwykłe „przeziębienie”, ale działa celowanie przeciwko wirusom grypy, które najczęściej powodują zachorowanie na tę groźną chorobę.

    Szczególne grupy osób, dla których wskazane jest szczepienie. Zaszczep się, jeśli jesteś:
    - osobą po 55. roku życi,
    - po przeszczepie narządów i tkanek,
    - kobietą planującą ciążęw okresie nasilenia zachorowań na grypę,
    - kobietą w ciąży (najlepiej szczepić się w II i III trymestrze),
    - kobietą karmiącą,
    - osobą mającą bliski kontakt z:
    - dziećmi poniżej 5 lat (a zwłaszcza poniżej 6. miesiąca życia),
    - osobami przewlekle chorymi,
    - osobami w wieku podeszłym (po 65. roku życia),
    - pracownikiem ochrony zdrowia, szkół, handlu, transportu,
    - pensjonariuszem domów opieki zdrowotnej.

    Czy cierpisz na:
    - niewydolność układu oddechowego,
    - astmę oskrzelową,
    - przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP),
    - niewydolność układu krążenia,
    - chorobę wieńcową,
    - niewydolność nerek,
    - nawracający zespół nerczycowy,
    - chorobę wątroby,
    - chorobę metaboliczną (np. cukrzycę typu I, dnę moczanową, zespół metaboliczny, hemosyderozę),
    - choroby neurologiczne (padaczkę, stwardnienie rozsiane, migrenę, jesteś po udarze mózgu),
    - choroby nowotworowe układu krwiotwórczego,
    - choroby neurorozwojowe (rozszczepy kręgosłupa, rozdwojenie rdzenia, rozszczepy czaszkowo-mózgowe).

    Jeśli odpowiedź brzmi TAK - jesteś w szczególnej grupie ryzyka. Zaszczep się!

    Szczepionka daje ochronę przed zakażeniem typami wirusa grypy odpowiedzialnymi za zachorowania w danym sezonie grypowym, jak również – co bardzo istotne – służy do ochrony przed powikłaniami pogrypowymi np. przed rozwojem zapalenia płuc, zapalenia mięśnia sercowego, ze zgonem włącznie).

    Powoduje wytworzenie przeciwciał antyhemaglutyninowych i antyneuraminidazowych, a także przeciwciał ochronnych przeciwko składowym wirionu. Niszczą one wirusa, gdy ten dostanie się do naszego organizmu.

    Zapraszam do lektury na https://lekarzrodzinny.blog/003

    Jeśli chcesz otrzymać informacje na temat nowych materiałów, na temat transkrypcji - zapisz się do mojego newslettera. Przesyłam tylko sprawdzone informacje o medycynie, przydatne w dbaniu o zdrowie Twoje i Twoich Bliskich.

    Jeśli ten temat był dla Ciebie ciekawy - podziel się podcastem.
    Zapraszam do pozostawiania komentarzy. Pytaj, jeśli chcesz wiedzieć! Postaram się pomóc!

  • Poniżej znajdziesz notatkę do drugiego odcinka mojego podcastu o zdrowiu. Transkrypcji szukaj na mojej stronie: https://lekarzrodzinny.blog/002

    Chcesz pobrać listę leków do wydrukowania wraz z materiałami dodatkowymi?
    Zapisz się do mojego newsletter. Możesz to zrobić na mojej stronie, np. tutaj:
    https://lekarzrodzinny.blog/newsletter

    Leki możesz stosować samodzielnie 
lub podawać je innym, zwykle Bliskim Ci Osobom. Najważniejsze, o czym musisz pamiętać, to:
    - Dbanie o stały dostęp do leków, 
w tym odpowiednio częste uzupełnianie domowej apteczki.
    - W tym celu konieczne są regularne odwiedziny u lekarza prowadzącego leczenie (opieka specjalistyczna lub POZ), aby zawsze mieć aktualnie wypisaną receptę na leki.
    - Regularne sprawdzanie dat ważności leków.
    - Przechowywanie leków w bezpiecznym miejscu, poza dostępem dzieci i innych niepowołanych osób.

    Recepta ważna jest 30 dni od daty jej wystawienia lub (jeśli lekarz zaznaczył datę realizacji) 30 dni od wskazanej daty. 
Od tej reguły wyjątkiem są antybiotyki. Na jednej recepcie można umieścić „zapas” leków na 120 dni terapii. 
Jeśli stosujesz leki stale (np. leczysz nadciśnienie) nie musisz po nie chodzić co miesiąc. Lekarz może wystawić 
podczas tej samej wizyty wiele recept na kolejne okresy
 - nie dłużej niż na 360 dni leczenia.

    Recepty potrafią być naprawdę niejasne. 
Nie chodzi tylko o to, że są nieczytelne, 
czy niewyraźnie napisane. Recepta zawiera wiele informacji, wszystkie one są ważne.

    Aktualna lista leków jest najważniejszym narzędziem 
dla Chorego, Jego Opiekunów oraz dla lekarzy 
i służb ratunkowych! 
Pamiętaj o tym i zawsze dbaj, by lista była sporządzona, aktualna i szybko dostępna.

    Lista jest sposobem sprawdzania, 
jakie leki bierze Chory, czy właściwe, 
o odpowiednich porach, w odpowiednich dawkach. 
Dla lekarza jest ułatwieniem 
w zakresie zarządzania procesem leczenia,
    dla służb ratunkowych stanowi cenną podpowiedź 
w sytuacjach zagrożenia (w cukrzycy, krwawieniu, wymiotach, gdy Chory jest nieprzytomny i w innych).

    Listę zabieraj na wizyty do lekarza, 
do szpitala czy do domu opieki.

    Spis leków zawiera najważniejsze informacje o stosowanych lekach, istotne dla Pacjenta, Rodziny Chorego, ale także lekarza czy ratownika medycznego.

    Spis zawiera dane Pacjenta: zwykle wystarcza imię i nazwisko.
    Optymalnie, jeśli zawiera datę sporządzenia. Wtedy wiadomo, 
na ile jest aktualny.

    W tabeli można spisać leki stale podawane, podając ich nazwę (spisaną z opakowania) oraz dawkę (zwykle w miligramach).

    Warto zaznaczyć, na jakie schorzenie podawany jest ten lek. Zwłaszcza starszym Pacjentom ułatwia to zorientowanie się, 
po co stosują konkretne lekarstwo.

    Kolejne pola tabeli służą do wyraźnego zaznaczenia, 
kiedy lek jest stosowany (rano, w południe czy wieczorem) 
oraz ile razy i po ile tabletek (np. 2 rano, 0 w południe, 1 wieczorem).

    Dolna część tabeli służy do spisania leków podawanych doraźnie, 
np. leków przeciwbólowych, leków w skokach ciśnienia tętniczego.

    W podcaście i wpisie na blogu omówiłem częste problemy z lekami:
    - kłopoty z nazwą,
    - niewyraźnie wypisane recepty,
    - niezrozumienie zaleceń,
    - kwestie ceny leku,
    - czym są zamienniki,
    - jak nie zapominać o lekach
    - i wreszcie jak otworzyć opakowanie z lekami.

    Zapraszam do lektury na https://lekarzrodzinny.blog/002

    Jeśli chcesz otrzymać informacje na temat nowych materiałów, na temat transkrypcji - zapisz się do mojego newslettera. Przesyłam tylko sprawdzone informacje o medycynie, przydatne w dbaniu o zdrowie Twoje i Twoich Bliskich.

    Jeśli ten temat był dla Ciebie ciekawy - podziel się podcastem.
    Zapraszam do pozostawiania komentarzy. Pytaj, jeśli chcesz wiedzieć! Postaram się pomóc!

  • Poniżej znajdziesz notatkę do odcinka pierwszego mojego podcastu o zdrowiu. Transkrypcji szukaj na mojej stronie: https://lekarzrodzinny.blog/001

    Jeśli chcesz otrzymać informacje na temat nowych materiałów, na temat transkrypcji - zapisz się do mojego newslettera. Przesyłam tylko sprawdzone informacje o medycynie, przydatne w dbaniu o zdrowie Twoje i Twoich Bliskich.

    Osteoporoza to choroba, w której jest mało kości w kości. W efekcie - kości stają się kruche i podatne na złamanie. Z osteoporozą można żyć, można o niej nie wiedzieć. Aż do upadku. Często błahego, który zdrowym kościom by nie zaszkodził. A jednak kończy się złamaniem.

    Najbardziej podatne na złamania są:
    - szyjka kości udowej
    - okolica nadgarstka
    - kręgosłup.

    Co roku na świecie dochodzi do ponad 10 milionów złamań związanych z osteoporozą. Do 2050 roku szacuje się, że tych najpoważniejszych - czyli złamań w obrębie nogi (szyjka kości udowej) będzie 6,5 miliona rocznie. Czemu to ważne?
    Bo po złamaniach:
    - 50% osób zostaje niepełnosprawnymi i wymaga pomocy - jeśli to Twój Dziadek albo Babcia - być może będą potrzebowali Twojej pomocy!
    - Umiera nawet 20% mężczyzn i 25% kobiet (w rok od złamania) wskutek powikłań, przewlekłego leczenia, leżenia (zapalenie płuc, zatorowość).
    - Zostaje ból, z którym często trudno sobie poradzić.

    Tylko w Polsce co roku dochodzi do 150 tysięcy złamań, z czego 30 tysięcy to złamania szyjki kości udowej związane z osteoporozą. To oznacza jedno złamanie co około 20 minut!

    Jak diagnozuje się osteoporozę?
    Wykonuje się densytometrię, czyli sprawdza jak gęste są kości. Badanie powinno być wykonane na kościach kręgosłupa lędźwiowego i na kości udowej. Badanie z nadgarstka jest mało wiarygodne.

    Warto pomyśleć o zbadaniu siebie lub Bliskich, najbardziej narażone są:
    - kobiety, zwłaszcza po menopauzie,
    - osoby palące tytoń,
    - osoby bardzo szczupłe,
    - Chorzy leczeni sterydami przewlekle (np. z powodu reumatoidalnego zapalenia stawów).

    W leczeniu stosuje się suplementację wapnia (Ca), zalecane jest zwykle ok 1200 mg na dobę. Ale uwaga - są badania pokazujące, że za dużo wapnia może prowadzić do rozwoju miażdżycy i zmian w sercu - a więc zawału! Nie warto więc przedawkowywać wapnia.
    Stosując wapń w tabletkach pamiętaj, aby przyjmować tabletki RAZEM z jedzeniem.

    Drugim elementem jest witamina D:
    Produkowana jest w skórze. Ale osoby starsze produkują jej mniej.
    Jesli skórę chronimy przed światłem (kremy z filtrem, ubranie) - nici z produkcji.
    W Polsce warunki do produkowania witaminy D nasza skóra ma od maja do września. Trzeba wystawić na minimum 15 minut przynajmniej 15% powierzchni ciała (głowa, ramiona).

    Jak widać nie jest łatwo samemu sobie witaminy D naprodukować - dlatego akurat będąc w Polsce warto ją suplementować - 800 jm/dobę wystarcza. Można ją podawać 1x/dzień, 1x/tydzień a nawet 1x/miesiąc. Uwaga! Witaminę D można przedawkować!

    Wreszcie - jeśli jest osteoporoza potwierdzona w badaniu - lekarz włącza leki - tzw. bisfosfoniany. Wymaga to kontroli lekarskiej i bardzo ważne jest aby leki odpowiednio przyjmować - lek podawany doustnie powinien być przyjmowany na czczo, popity dużą ilością wody i powinno się po przyjęciu tabletki spacerować (!!!) przez około 30-40 minut. Inaczej nic się nie wchłonie i na nic takie leczenie.

    ----

    Poza leczeniem osteoporozy równie ważne jest chronienie osób starszych przed upadkami! Słabe światło w domu, liczne przeszkody, zła organizacja mieszkania - i wypadek gotowy. Do tego Seniorzy często chorują na cukrzycę, zaćmę czy zwyrodnienia stawów - to utrudnia ruch.

    W Polsce co roku upada co 3. Senior. Jeśli Twój Bliski po 65 roku życia nie upadł w ciągu ostatnich 2 lat - statystyka podpowiada, że upadnie w tym roku!

    80% upadków zdarza się w domu! Najprościej więc zadbać o najbliższe otoczenie:
    1. Zadbaj o dobre naświetlenie pomieszczeń, a w ciągach komunikacyjnych (np. w korytarzu) przypilnuj, by światło włączało się od razu po jego przyciśnięciu.
    2. Pochowaj dywaniki i wszystko co rusza się i nie jest na trwale przyczepione do podłogi. Rogi dywanów przyklej taśmą dwustronną.
    3. Zamontuj poręcze - zwłaszcza w łazience i ubikacji.
    4. Zmień wannę na prysznic z niskim brodzikiem, a najlepiej bez brodzika.
    5. Przypilnuj wentylacji w łazience - gdy robi się parno w kąpieli woda skrapla się i łatwo o poślizgnięcie.
    6. Łóżko powinno nie być za niskie - łatwiej wstać, gdy podnosimy się z wysokości około 50-70 cm niż gdy musimy dźwignąć się z wersalki zawieszonej 30 cm nad podłogą. Podobnie sprawdź fotele.

    Jeśli ten temat był dla Ciebie ciekawy - podziel się podcastem.
    Zapraszam do pozostawiania komentarzy. Pytaj, jeśli chcesz wiedzieć! Postaram się pomóc!