Episoder
-
L’histoire de Taking Care par Elodie et Laurie commence par une question « Que ferais-tu si tu avais la liberté de quitter ton job et de faire ce qui a du sens pour toi ? ». Je réponds que j’allierais les différents aspects de mon boulot que j’aime : la formation, la supervision clinique, les consultations, l’accompagnement de projets et un peu de recherche pour proposer des choses innovantes et validées scientifiquement.
-
Professor dr. Peter Adriaenssens is kinder- en jeugdpsychiater. Sinds oktober 2019 is hij met emeritaat. Peter Adriaenssens superviseerde de opnameafdeling voor observatie voor tieners tussen 12 en 15 jaar op campus Gasthuisberg. Zijn klinische interessegebieden zijn trauma, depressie en hechtingsstoornissen.
-
Mangler du episoder?
-
“Bij SOS Kinderdorpen richten we ons op kinderen die door omstandigheden uit huis worden geplaatst of dreigen te worden geplaatst, maar ook op kinderen die hun thuisland moesten ontvluchten ,” vertelt Hilde Boeykens, directrice van SOS Kinderdorpen België. “Deze kinderen bevinden zich vaak in onveilige situaties waar geweld, mishandeling, verwaarlozing of misbruik voorkomen. Dergelijke ervaringen laten diepe sporen na, die we als trauma’s definiëren.”
-
Dr. Eva Kestens is kinderpsychiater en haar werk richt zich op kinderen met emotionele en gedragsproblemen, vaak veroorzaakt door trauma. Samen met haar team droomt ze van en werkt ze aan een traumasensitieve samenleving waarin getraumatiseerde kinderen het begrip en de steun krijgen die ze verdienen. Haar betrokkenheid bij het erkenningsproject van SOS Kinderdorpen, 'City Jewel', is cruciaal.
-
Brussel - 10 oktober 2024 - in het kader van de week van de mentale gezondheid
Honderden overlevers van jeugdtrauma krijgen een stem via beklijvend kunstwerk
SOS Kinderdorpen bouwt met het participatief kunstwerk Stadsjuweel een erkenningsplek voor trauma-overlevers en pleit voor meer moed, aanpak en bewondering, zowel bij de overheid als bij de brede bevolking. Dit indrukwekkende werk, bestaande uit meer dan driehonderd kralen, staat symbool voor pijn, hoop en veerkracht van talloze mensen die in hun kindertijd herhaaldelijk negatieve ervaringen meemaakten. Vandaag wordt het kunstwerk online gelanceerd op cityjewel.org en is op 10 oktober te bewonderen in een kunstgalerij in Brussel. Binnenkort is het in open lucht te bewonderen in het hart van onze hoofdstad.
De impact van jeugdtrauma wordt zwaar onderschat Verwaarlozing, misbruik, mishandeling en blootstelling aan geweld, laten diepe sporen na in de mentale en fysieke gezondheid van een kind. Ze leiden in de meeste gevallen tot jeugdtrauma. Het is daarom cruciaal om actief in te grijpen, deze trauma's zoveel mogelijk te voorkomen en kinderen (en hun families) die dit meemaken tijdig te ondersteunen en te behandelen. SOS Kinderdorpen België en vzw Espero - Ter Wende, gesteund door talrijke experten en terreinwerkers, trekken samen een beweging op gang naar een wereld zonder trauma.
Erkenning van wat gebeurde als sleutel “Vandaag is een historische dag voor de overlevers: hun verhalen zijn voor velen voor het eerst zichtbaar.” Dat zegt Hilde Boeykens, directrice van SOS Kinderdorpen België. Honderden overlevers hebben samen met experts kralen gemaakt waarin ze een wezenlijk stuk van hun persoonlijke verhaal delen. Samen vormen deze individuele kralen het Stadsjuweel, een krachtig collectief kunstwerk als blijvend bewijs van maatschappelijke erkenning. “Erkenning is stap 1 in het proces naar herstel: wat jij hebt meegemaakt, had nooit mogen gebeuren. Het is niet jouw fout. Je reacties zijn normaal op een abnormale situatie. Als samenleving moeten we er naar streven dat dit nooit meer gebeurt,” zegt Boeykens.
Oproep tot moed en aanpak Volgens een onderzoek in opdracht van de Wereldgezondheidsorganisatie* kost het de Belgische staat jaarlijks 6,7 miljard euro om de gevolgen van veelvuldig jeugdtrauma te dragen. “Slechts 10% investeren van wat jeugdtrauma de Belgische staat jaarlijks kost, kan een enorme impact hebben. SOS Kinderdorpen België roept op tot moed op verschillende vlakken,” zegt Boeykens. “Moed bij overlevers om hun verhaal te delen, bij omstaanders om te luisteren zonder oordeel en niet weg te kijken, en bij iedereen om onveiligheid bespreekbaar te maken. We vragen moed bij politici om te investeren in preventie, aanpak van jeugdtrauma.”
Voor meer informatie en de verhalen van overlevers, bezoek www.cityjewel.org
-
Sabine Vermeire, psychotherapeut en opleider aan de Interactie-Academie, zet zich in voor kinderen, jongeren, gezinnen en hun begeleiders. Haar ervaring in de residentiële jeugdzorg heeft haar op een zoektocht gebracht naar manieren om betekenisvolle gesprekken te voeren met jongeren die ingrijpende ervaringen hebben gehad en nieuwe, leefbare sporen te trekken.
-
Adeline parle de la nécessité des pratiques sensibles aux traumatismes lors de l'accompagnement des enfants dans les projets de SOS Villages d'Enfants. Elle explique en détail ce que cela demande au quotidien pour permettre aux enfants ayant vécu de nombreux traumatismes de redevenir simplement des enfants. Découvrez également ce que cela signifie pour les équipes de SOS Villages d'Enfants.
-
Kinderpsychiater Eva Kestens werkt mee aan Het Stadsjuweel. Vanuit haar jarenlange ervaring geeft ze een inkijk op wat de effecten van trauma bij kinderen zijn, hoe de signalen van traumasporen te lezen en hoe je de tijd kan nemen om echt te kijken naar wat er bij kinderen leeft. En ook hoe je voor jezelf kan zorgen, om er echt voor kinderen te zijn.
-
Sandra, une femme d'origine espagnole vivant en Belgique, témoigne des traumatismes de l'enfance qu'elle a subis. Élevée dans une famille d'immigrés arrivés en Belgique après la guerre d'Espagne, elle partage son parcours marqué par le silence familial et les problèmes psychologiques de sa mère. Placée en pouponnière dès sa naissance, elle raconte les difficultés de la réintégration familiale et le sentiment d'abandon qui l'a marquée. Malgré les défis, Sandra a trouvé la force de parler de ses expériences, soulignant l'importance de la communication pour surmonter les traumatismes. Son témoignage résonne comme un appel à donner une voix à ceux qui n'y parviennent pas.
-
In deze aflevering getuigt Nadia, inmiddels 34, dat ze geen herinneringen had voor haar zestiende levensjaar. Waarom was ze zo'n pleaser en zei ze tegen iedereen altijd ja? EMDR-sessies hielpen haar de échte Nadia ontdekken. De kracht die ze vond wendt ze aan om haar zoon een gelukkige jeugd te geven. Zo tracht ze intergenerationeel trauma te voorkomen, de cirkel voorgoed te doorbreken.
- Se mer
